โลกธรรม 8

       ถึงยามได้ขอให้ได้ขบคิด                         แม้เป็นสิทธิพึงมีที่เสาะหา

เมื่อยามเสียจะช่วยเกลี่ยความโศกา               เมื่อได้มาย่อมจากไปได้เห็นจริง

ถึงยามสุขใช่ความสุขอมตะ                            สุขเพราะละสุขแท้กว่าทุกสิ่ง

สุขแล้วทุกข์เกิดในชีวิตจริง                             เพราะทุกสิ่งอนิจจาว่าไม่ฟัง

มียศศักดิ์ต้องตระหนักไม่ประมาท                    เกิดพลั้งพลาดถูกถอดได้ไร้ความหวัง

เมื่อสิ้นยศพลาดท่าชตาพัง                               จะสิ้นหวังเพราะสิ้นสูญตระกูลวงศ์

ยามสรรญเสริญมัวเพลิดเพลินเกินจะคิด            ก้าวย้างผิดเดินทางผิดเพราะลุ่มหลง

ถูกนินทาว่าร้ายแทบปลิดปลง                          ก็เพราะหลงคำสรรญเสริญการเยินยอ

โลกธรรมสี่คู่ดูเอาเถิด                                        ช่างประเสริฐมองให้เห็นเช่นนี้หนอ

ได้คู่เสีย ทุกข์คู่สุข เพราะต้นตอ                         โลกธรรมนี้หนอก่อเรื่องราว

สุขไม่สุขได้ไม่ได้ไม่มีเหตุ                                  โลกธรรมไม่อาเภททำอื้อฉาว

เหนือสุขทุกข์มองให้เห็นจะบรรเทา                    โลกธรรมจะไม่เข้ามาเบียดเบียน

คิดให้ดีมีธรรมเตือนสติ                                         ทำให้ดีมีหิริไม่ปวดเศียร

ทำพูดคิดไม่ผิดไม่วนเวียน                                   เพราะตัวเราเพียรทำจนชำนาญ

อยู่กับโลกไม่สุขทุกข์กับโลก                               พบความโศกไม่เศร้าดังกล่าวขาน

เมือยามได้ไม่ติดตลอดกาล                                  โลกธรรมถูกเผาผลาญด้วยท่านเอง

อัตตาหิ อัตตโน นาโถ                                          เพราะพุทโธให้ท่านเป็นคนเก่ง

สุขหรือทุกข์อยู่ทีใจอย่าหวั่นเกรง                         จงรีบเร่งชำระใจด้วยใฝ่ธรรม

เอาธรรมะล้างใจให้วิเศษ                                       โลภโกรธหลงสิ่งอาเภทไม่ถลำ

ให้หลงโลกหลงทางไปตามกรรม                           ขอใช้ธรรมดับอาเภทวิเศษเอย

                                                                                                        หลวงตา  16/1/09